ظرفیت‌های مغفول اقتصادی ورزش قهرمانی در ایران

[ad_1]

کیاست – متین فیروز آبادی – در دنیا سالیان سال است که دیگر ورزش تنها بعد تفریح و سرگرمی ندارد، بلکه مدت‌ها است ورزش جنبه های مختلفی اعم از سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی به خود گرفته است و عملا یک راهبرد برای دستیابی به اهداف دولت‌ها و حکومت‌ها در زمینه‌های یاد شده تبدیل شده است.

یکی از مهمترین جنبه‌های ورزش مساله اقتصادی آن است که در حقیقت با تقویت آن می توان به ظرفیت‌های بسیار رشته‌های مختلف ورزشی دست پیدا کرد و تا زمانی که موضوع اقتصاد ورزش در یک کشور به نتایج مطلوب نرسد و قهرمانان ورزشی و تیم‌های ورزشی به توانمندی‌های لازم در حوزه اقتصادی دست پیدا نکنند قطعا امکان درخشش و حضور در عرصه بین المللی را نخواهند داشت، موضوعی که کشورهای پیشرفته و قدرتمندی نظیر آمریکا و چین به خوبی به درک آن رسیده‌اند و در المپیک‌های مختلف شاهد قدرت آنها در رشته‌های مختلف ورزشی و در حقیقت سرمایه گذاری این کشورها به روی ورزش قهرمانی هستیم.

مسوولان اقتصاد ورزشی را در دستور کار قرار دهند

گام اول در این زمینه قطعا اراده جدی مسوولان و دست اندرکاران ورزش کشور است، بزرگواران باید بخواهند تا به موضوع اقتصاد ورزش بپردازند و راهکارهای رشد و تعالی اقتصاد ورزش در کشورمان را پیدا کنند که البته این موضوع چندان هم پیچیده و خارج از حد توان آنها نیست و پس از دستیابی به راهکارهای لازم آنها را اجرایی کنند.

در کشورهای توسعه یافته باشگاه های ورزشی در انواعورزشها به صورت یک بنگاه اقتصادی عمل می کنند و حداکثرکردن سود مبتنی بر جذب بیشتر و بهتر طرفداران و حامیان مالی را، هدف فعالیت اقتصادی- فرهنگی خود قرار داده اند و همین امر منجر به تخصیص بهینه منابع دراقتصادورزششده است، اما رقابت در اینصنعتو بالطبع ساختاربازارمتفاوت می باشد؛ زیرا رقابت دو باشگاهفوتبالبا رقابت دو بنگاهتولیدکننده لوازم برقی متفاوت می باشد. ساختاربازار در اقتصادورزش، تعادل رقابتی است، با این مفهوم که تیم های ورزشی به طور کلی عملکرد بهتری خواهند داشت اگر تیم های موجود کیفیت مناسبی داشته باشد. نکته مورد توجه دراقتصادورزشوجود اثرات جانبی مثبت آن برای جامعه و بخش های دیگر اقتصادی است مانندسلامتفیزیکی و روانی جامعه،جذب گردشگر، ارتقای سرمایه اجتماعی، رشد فرهنگی و مسایلی از این قبیل می‌تواند بهترین دلیل برای حضور دولت در زمینه فراهم آوردن زیرساخت‌های ورزشی باشد.

ورزش نه تنها در سطح ملی یکصنعتدرآمدزا می باشد بلکه شدیدا می تواند به توسعه اقتصادهای محلی و کوچک کمک کند. تقویت ساختاربازارو قوانینورزشدر سطوح استانی و منطقه ای می تواند به رشدصنعتورزشو منافع اقتصادی ناشی از آن در این مناطق کمک کند. شاید بعضی از جنبه هایورزشمانند هزینه های زیربنایی و زیرساختی در مراحل ابتدایی در کشوری مانندایرانیک کالای عمومی محسوب شود و دچار شکست بازارشده و نیاز به دخالت و حمایتدولت باشد تا با استفاده از بازدهی ها نسبت به مقیاس، واحدهای ورزشی توانایی اداره بهصورت خصوصی را در خود ایجاد کنند. در مباحث تجارت بین الملل این موضوع با عنوان «حمایت از صنایع نوزاد» مطرح می شود.

اسپانسرها مهمترین حامیان ورزش قهرمانی در جهان هستند

یکی از مسایلی که در کشور ما در اغلب رشته‌های ورزشی به آن توجهی نشده است و نیازمند همکاری دستگاه‌های مختلف برای رسیدن به این مهم است جذب اسپانسرهای داخلی و خارجی است، موضوعی که در تمام دنیا حائض اهمیت است و می‌تواند تکانی به ورزش کشور ما بدهد. اسپانسرها عموما به دو صورت وارد گود ورزش می‌شوند، یا به صورت تبلیغات محیطی که می تواند برای میزبان و برای برگزار کنندگان شرایط لازم مالی جهت برگزاری مسابقات را فراهم آورد، مسابقاتی که جوایز آن حامی تیم‌ها و ورزشکاران می‌شود و درآمدهای آن هم ضامن برگزاری مجدد و امتداد مسابقات است، نحوه دیگر حضور اسپانسرها حمایت مالی از تیم‌ها و ورزشکاران به صورت مستقیم است، این نوع از حمایت مالی انیگزه و مشوق خوبی برای تیم داران، ورزشکاران و البته برگزار کنندگان مسابقات است چرا که زمانی که یک تیم یا یک ورزشکار شرایط مالی خوبی برای تمرین و آماده سازی داشته باشد نمایش خوبی برای مخاطب خواهد داشت و مخاطبین با حضور در جایگاه تماشاگران می‌توانند بخشی از هزینه‌های برگزار کنندگان که دولتی یا خصوصی هستند را تامین نمایند.

در حقیقت یک چرخه مهم و کاملا مرتبط میان حامیان مالی، برگزار کنندگان، تیم‌ها و ورزشکاران و تماشاچیان وجود دارد که البته همه آنچه گفته شد به ویژه حضور اسپانسرها نیازمند یک چیز است و آن پخش تلویزیونی مسابقات ورزشی در رشته‌های مختلف است،موضوعی که متاسفانه در کشور ما به چند رشته محدود شده است گویی مسوولان مربوطه معتقد هستند تنها این رشته‌ها طرفدار دارند و تنها این رشته‌ها هستند که قهرمان دارند، در این بین رزمی‌کاران به ویژه فعالان رشته‌های رزمی رینگی نظیر بوکس، کیک بوکسینگ و موی تای از مظلومان و مغفولانی هستند که گویا کسی در کشور آنها را در حد و اندازه رسانه‌ای شدن نمی‌داند در حالی که این رشته‌ها هم ورزشکاران بسیاری دارند و هم مخاطبین و طرفداران پر و پا قرص زیاد و در سطح جهانی با یک نیم نگاه می‌توان درآمدهای کلان و نجومی این مسابقات را به خوبی رصد کرد.

زمانی که درهای ورزشگاه‌های رشته‌های مختلف ورزشی به روی جامعه باز شود و استعدادیابی‌ها در مراکز مختلف آغاز شود در کشوری که بیش از نیمی از آن جوانان هستند قطعا شاهد کشف و رشد استعدادهایی خواهیم بود که در جهان خوش درخشیده و با تشکیل تیم‌ها و آکادمی‌های پایه خواهیم توانست ورزشکاران خود را به جهان معرفی کنیمو در سطح مدعیان قرار بگیریم ، موضوعی که در رشته والیبال طی سال‌های اخیر به خوبی شاهد آن هستیم، که همراه بودن این دستاورد مهم با برخورداری کشور از زیرساخت‌های لازم برای برگزاری مسابقات معتبر می‌تواند کمک بزرگی در زمینه‌های مختلف اقتصادی به کشور و به ورزش کشور کند ضمن اینکه در بحران بی‌کاری کنونی ورزش هم می تواند یک فعالیت فرهنگی تفریحی و هم یک اشتغال برای جوانان باشد.

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *